میوه مانند انبار است انبارهایی که ظرفیت انها می تواند بیشتر شود و می تواند تعداد این انبارها نیز افزایش یاید. درواقع به همین دلیل است که معمولا بوته در تغذیه و یا پر کردن میوه ها یکم می آورند. و شما مجبور می شوید تغذیه انجام دهید. بله بوته در زمان باردهی به تغذیه خاصی نیاز دارد تا بتواند باردهی بیشتری داشته باشد به قولی میوه ها را درشت تر بکند.

توصیه های کودی جهت درشت تر کردن گوجه در زمان باردهی

درشت تر کردن میوه ها پس از تبدیل گل به میوه یکی از مهمترین اقداماتی است که هر کشاورز می تواند انجام دهد. برای درک بهتر این مسئله یک مثال می زنیم. فرض کنیم هر بوته گوجه شما 50 عدد گوجه داشته باشد و شما بتوانید هر عدد گوجه را حدودا 15 گرم درشت تر کنید، در اینصورت شما توانسته اید حدودا 10 تن در هکتار بار بیشتری بردارید! به همین دلیل مشاوران مجموعه ما  معتقدند که مرحله باردهی، مرحله ای است که ارزش سرمایه گذاری و هزینه کردن بیشتر را دارد. برای مشاوره کشاورزی می توانید با کارشناسان ما در ارتباط باشید.

مهمترین اقدامی که می توانید برای درشت تر کردن میوه های گوجه‌فرنگی انجام دهید این است که در این مرحله تغذیه درستی انجام دهید.

مهمترین عنصری که باید در دوره باردهی تامین شود پتاسیم است. پتاسیم پرمصرف ترین عنصر در کشت گوجه فرنگی است حدود ۵۷ درصد از ترکیبات عنصری میوه گوجه فرنگی را اکسید پتاسیم تشکیل می دهد. پتاسیم یکی از اصلی ترین عامل برای انتقال کربوهیدرات های تولید شده در برگ ها به میوه است.

در واقع پتاسیم از طریق ایجاد فشار اسمزی در برگ به تورم سلول کمک می کند و از این طریق موجب افزایش رشد می‌شود. پتاسیم در تولید ATP یا همان انرژی نقش مستقیم دارد. حدود ۹۴ درصد وزن میوه گوجه فرنگی را تشکیل می دهد که عامل اصلی جذب این میزان آب به درون خود گوجه فرنگی پتاسیم است. با در نظر گرفتن این نقش ها می‌توان به سادگی پی برد که پتاسیم مهمترین عنصر در دوره باردهی گوجه فرنگی است. بنابراین تامین موقع و به اندازه کافی این عنصر می‌تواند نقش زیادی در افزایش سایز میوه و افزایش باردهی داشته باشد. در دوره بارداری توصیه می‌شود که بیشتر از پتاسیم مایع برای درشت کردن میوه استفاده شود چرا که جذب آن بسیار آسان تر است و به راحتی می تواند از طریق برگ و ریشه مورد استفاده قرار گیرد. در واقع پتاسیم مایع سهل الوصول تر است.  میزان و نحوه مصرف پتاسیم کاملاً بستگی به شرایط موجود بر مزرعه دارد. بنابراین توصیه میزان نحوه مصرف پتاسیم باید از طریق مشاوران انجام گیرد.

اما کلسیم و بر نیز عناصری هستند که باید در دوره باردهی مورد استفاده قرار بگیرند. اگرچه میزان مصرف کلسیم و بر بسیار پایین تر از پتاسیم است. کلسیم به عنوان سیمان سلولی کاربرد دارد و به همین دلیل وجود آن به سفتی بیشتر میوه کمک می کند. بور نیز این نقش را میزان کمتری دارد. علاوه این بور به جذب و انتقال کلسیم و همچنین انتقال کربوهیدرات ها از برگ به میوه کمک می کند. بنابراین توصیه می شود که تغذیه با این دو عنصر را جدی بگیرید. این دو عنصر را که علارغم ناسازگاری، مکمل نقش همدیگر هستند را به صورت کودهای محلول کلسیم بر و به صورت محلول پاشی تامین کنید.

فسفر، آهن منگنز و روی نیز از اهمیت زیادی در پرکردن و ادامه باردهی برخوردارند. سعی کنید عناصر فسفر آهن منگنز و روی را که جذب ریشه ای آن ها به pH  پایین نیاز دارد را از طریق برگ تامین کنید زیرا اگر بخواهید‏ ph محیط ریشه را کاهش دهید، جذب پتاسیم را نیز کاهش می دهید.

 نباید از نیتروژن نیز غافل شد. این عنصر برای ادامه رشد شاداب ماندن برگها و رشد بیشتر میوه مورد نیاز است. میزان مصرف نیتروژن کمی کمتر از پتاسیم است.

بیشتر بخوانیم: