شیوع یک بیماری خطرناک در مزارع ملون و هندوانه مناطق جنوبی:

احتمالا این اولین زنگ خطر این سال زراعی گرم و خشک باشد.

مونوسپوراسکوس عامل قارچی ای است که این بیماری را ایجاد می­کند و یکی از خطرناک­ترین بیمارگرهای هندوانه و ملون است.

نشانه­ های این بیماری در ریشه، برگ و میوه نیز ظاهر می­شود. ابتدا ریشه­ ها را درگیر می­کند و موجب از بین رفتن انشعابات آن می­شود بنابراین ریشه­ هایی کوتاه و کم انشعاب خواهید دید. ممکن است در پوسته بیرونی توده­ های سیاه تا قهوه­ ای ایجاد کند.

گاهی ریشه­ ها کاملا می­پوسند اما این نمی­تواند به دلیل مونوسپوراسکوس باشد بلکه به دلیل قارچ­ها و باکتری­های دیگری است که از راه مونوسپوراسکوس نفوذ کرده­ اند.

لازم به تذکر است که گاهی این بیمارگر را با دیگر بیماگرهای عامل بوته میری مثل رایزوکتونیا و پیتیوم اشتباه می­گیرند. اما در حقیقت نوروسپوراسکوس از سایر این بیماگرها خسارت­ زا تر است و می­تواند عامل شیوع دیگر بیماری­ ها نیز باشد.

در خربزه، ابتدا برگ­ های نزدیک طوقه را درگیر می­کنند. برگ­ها نکروزه و سپس پژمرده می­شوند و در نهایت ریزش می­کنند. همچنین در بوته­ های آلوده به مونوسپوراسکوس، برگ­ های جدید کوچک می­مانند به همین دلیل در هندوانه برگ­ های انتهایی ریز هستند.

در نهایت این که بوته­ های آلوده به مونوسپوراسکوس، حجم بوته کمی دارند و میوه­ ها معمولا آفتاب سوخته می­شوند. علاوه بر این میوه­ ها معمولا ریز می­ مانند، ترک می­خورند و قند کمتری هم دارند.

مهم­ترین نکته­ ای که درباره­ ی مونوسپوراسکوس بدانید این است که تشخیص این بیمارگر واقعا سخت بوده و معمولا علائم بیمارگرهای دیگر را نیز به همراه دارد.

اما چطور می­توان این بیماری را کنترل و درمان کرد؟

اگر در حال حاضر مزرعه ­تان درگیر این بیماری است:

توصیه می­کنیم هر چه سریع­تر برای مبارزه شیمیایی اقدام کنید. به نظر می­رسد در حال حاضر تنها قارچ­کش قابل اتکا برای درمان این بیماری در کشور ما، یونیفرم باشد.

قارچ­کش یونیفرم را با دز 2 لیتر در هکتار تزریق کنید.

در مرحله ­ی بعد جهت ایجاد ریشه­ های سوم و ترمیم ریشه، از ریشه­ زاهای قوی نیز استفاده شود.

تزریق اسید هیومیک نیز می­تواند شرایط اطراف ریشه را جهت بهبود عملکرد ریشه بهتر کند. همچنین محلول­پاشی ترکیبات اسیدآمینه­ ای و ریزمغذی­ ها می­تواند به افزایش توان مقاومتی بوته کمک کند.

اما همیشه بهترین راه پیشگیری است. راه­های پیشگیری از این بیماری به شرح زیر است:

  1. حذف منابع و بقایای آلوده در انتهای فصل
  2. تناوب با محصولات غیرمیزبان
  3. آفتاب­دهی و بخور با متیل بروماید (لازم به ذکر است که آفتاب­دهی به تنهایی نمی­تواند این بیمارگر را کنترل کند).
  4. استفاده از نشاهای پیوندی
  5. تزریق قارچ­کش­های مناسب بعد از انتقال نشاء
  6. استفاده از ریشه­زاهای مناسب جهت افزایش ریشه­های جذب­کننده
  7. آغشته کردن ریشه نشاء به قارچ تریکودرما در زمان انتقال نشاء

از مواردی هستند که برای پیشگیری از آلودگی با مونوسپوراسکوس بسیار مفید هستند.